Rot

Rot

Foto van Corlijn

Verrotting zette in bij elk begin:
Een strohalm rap gekapt en op de bult.
Geen hoop die leven deed, wel ‘n hoop geduld
En al je leven zakte langzaam in.

Je kunt steeds weer om verse zaadjes bidden
Om zonlicht en soms regen als dat moet
Maar jij oogst enkel pijnscheuten en bloed
En jij dan weer al zuchtend in het midden.

Je wilt wel het moeras uit maar je sneed
Je haar kort, tillen lukt nu nog maar even,

Net lang genoeg om wie de weg niet weet
een zet naar hoop en horizon te geven.

Je wilt ook jouw dag plukken, maar je weet:
Wat is geplukt, heeft kort en rot te leven.

 

 
----