Omtrek

stoel aan zee

Foto van Rinske (reprise)

Als er dan toch vertrokken moet worden,
dan door mij. Ik ga graag voor
een ander het doet. Jas aan, tas vol, leukste
hoedje op, en het liefst een kind of hond
om afgemeten aan te zeggen: Kom, we gaan.

Achter blijf je staan bij een lege omtrek
terwijl je hand de hond nog zoekt. Dan zoek ik
liever de horizon, om jou snel achter te stoppen.

Maar eerst het afscheid. Dat alles niet wordt gezegd.

Nou, dan ga ik maar.
Ik wil hem niet missen. De trein, bedoel ik.
‘t Was gezellig. Pas op jezelf. We mailen nog.

Is dat alles? Kom op, ik loop toch weg zo, waarschijnlijk
lachend om de krater, of de sisser.

Het spijt me niet.
Eigenlijk haat ik  je.
Eigenlijk wil ik je morgen weer zien. Nee, nu.
Als ik je aankeek, zou ik verdrinken. Zo blauw.
Niet bang zijn. Jij niet.

—-
Dit was het laatste Bijschrift.

 
----