Klok

baby

Foto van Jasmijn

Vannacht weer eens gebaard,
een kindje zo klein als mijn duim.
Een balletje in mijn handpalm was hij,
opgerold ongevormd onbevreesd.

Toen ik, onhandige opnieuwmoeder,
hem liet glippen,
vond ik hem vanzelf weer.
Wat stoffig van het verwachten
lag hij daar achter zijn spoor.

Zijn broer, van zo ver dat hij een reus leek, riep me toe: is dat
mijn broertje? Waarom groeit hij dan niet?

Hij had gelijk, hij kromp. En als een knikkertje,
rinkelend als een wekkertje
speelde hij zich kwijt
ik denk tussen kussens
of tegen polen van tapijt.
Ik vrees een hele tijd.

 

 
----